ห น้ า ต่ า ง บ า น ข ว า *

มีความสุข...

เมื่อได้นึกถึงช่วงเวลาแห่งความสุขในอดีต

คนคนนี้...

คนที่ยึดติดมากเกินไป

พยายามยื้อความสุขในอดีต

พยายามเพรียกหาให้มันกลับมาอีกครั้ง

ความสุขที่เคยมีกลับกลายเป็นความเจ็บปวดในปัจจุบัน

มีความสุขทุกครั้งเมื่อได้คิดถึง

แต่เสียงอีกด้านของความจริงกำลังร้องเรียกให้กลับมา

เหมือนกำลังโดนฉีกเป็นชิ้นๆ

ร่างกายกำลังแตกเป็นเสี่ยงๆ

เจ็บปวดทุกครั้ง ที่เป็นอย่างนี้

ทำอย่างไรดี???

ทำไมมันช่างทรมานเหลือเกิน

คนอย่างฉัน...ที่สร้างโลกอีกใบเพื่อปกป้องตัวเอง

คนอย่างฉัน...ที่เพิ่งก้าวเดินบนโลกความเป็นจริง

ฉันอ่อนแอเกินไปที่จะเผชิญบนโลกใบนี้

พื้นที่ตรงไหนบ้างที่ฉันจะยืนได้

พื้นที่ตรงไหนบ้างที่ฉันจะอยู่ได้อย่างมีความสุข

ที่แห่งไหนจะอ้าแขนรับฉัน???

เมื่อไหร่...

เมื่อไหร่กัน???

ที่ฉันจะดำเนินอยู่บนโลกความจริงและความฝันได้อย่างสมดุล