ห น้ า ต่ า ง บ า น ข ว า *

ก็เหมือนกับที่ใครๆว่าไว้ "ชีวิตคือการเดินทาง"
เราเดินไปทำไม? เพราะหนทางข้างหน้ามีจุดหมายอยู่ใช่หรือไม่?
และด้วยชีวิตเพิ่งจะเท่านี้ เราคงไม่อาจกำหนดตายตัวหรือหยั่งรู้ได้ว่า
อะไรจะเป็นจุดหมายสุดท้ายและเป็นจุดหมายอันสูงสุดของชีวิต
ระหว่างทาง เรามีแรงจูงใจระยะสั้นๆเพื่อให้เราอยากก้าวเดินต่อไปเรื่อยๆ
เมื่อเราก้าวไปคว้ามันได้ก็ถือเป็นรางวัลให้กับชีวิต

เมื่อชีวิตหยุดเดินไม่ได้ เราจำเป็นต้องหาจุดหมายใหม่
เพื่อให้เรามีแรงจูงใจในการเดินต่อไป
เคยรู้สึกหรือเปล่า บางทีการเริ่มต้นออกเดินทางในครั้งใหม่
โคตรจะสนุก ตื่นเต้น มีความหวังดีๆอยู่ตลอดทาง
และเคยรู้สึกหรือเปล่า เมื่อออกเดินไปสักระยะ
เราเริ่มเหนื่อย เริ่มเบื่อ ทำไมยังไม่ถึงปลายทางนั้นเสียที
แต่จะให้ทำอย่างไรได้ เงยหน้าขึ้นไปมองบรรทัดแรกซะ

"ชีวิตคือการเดินทาง"

เราขุดความต้องการลึกๆของตัวเองขึ้นมาให้เป็นเป้าหมายใหม่ในการเดินทาง
หนทางที่จะได้ express myself ในรูปแบบใดรูปแบบนึง
แต่อยู่ๆก็นึกมองหา express way มาเป็นทางลัด
เพราะใจอยากจะไปให้ถึงจุุดหมายให้เร็วที่สุด

คิดว่ามีทางด่วนเส้นนั้นหรือเปล่า?
คงไม่มีหรอก ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ
แต่คิดไปคิดมาเรารู้สึกว่าเราเจอ"ทางด่วน"เข้าให้แล้ว

เจอแล้ว express way to express myself
ถ้าไม่ลงมือทำตอนนี้แล้วมันจะไปถึงได้ยังไงล่ะ

"Just do it!"