ห น้ า ต่ า ง บ า น ข ว า *

ฉันเดินเล่นริมชายหาดท่ามกลางฟ้าหม่นๆ มีละอองฝนพอจางๆ
ทอดสายตาออกไปที่เส้นขอบฟ้าแล้วบ่นพึมพำ “วันนี้จะเห็นพระอาทิตย์ตกมั้ยเนี่ย”
เพราะในใจลึกๆก็อยากมานั่งดูพระอาทิตย์ค่อยๆจมหายลงทะเล
ก่อนมาที่นี่เคยคุยเรื่องพระอาทิตย์ตกกับพี่คนหนึ่งเอาไว้
เขาชอบดูพระอาทิตย์ตกเพราะเขาไม่ค่อยมีโอกาสที่จะได้เห็นบ่อยๆ
แต่ฉันกลับไม่ชอบถึงแม้มันจะสวยแต่มันก็มาพร้อมกับความรู้สึกเหงาอย่างพิกล
และการนั่งเฝ้าพระอาทิตย์สุกจนแดงก่ำร่วงลงตรงเส้นขอบฟ้าในยามโพล้เพล้เวลานี้คงจะไม่เหงาเกินไป
เพราะบรรยากาศและสถานที่มันหลุดมาจากสิ่งซ้ำๆเดิมๆที่เราต้องเจอเป็นประจำ

ฉันยังคงมองไปที่ผืนฟ้าสีหม่น ลำแสงสีแดงๆซ่อนตัวอยู่ข้างหลังม่านเมฆนั้น
วันนี้พระอาทิตย์ที่หัวหินแอบตก
แต่ไม่แน่ว่าพระอาทิตย์ดวงเดียวกันคงไปอัสดงท่ามกลางตึกระฟ้าในเมืองหลวง

Click others Hua Hin in Series

Hua Hin in Series (1): หัวหินพลัดถิ่นไปฮาวาย
Hua Hin in Series (2): เราต่างไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศเหมือนกัน
Hua Hin in Series (3): พระอาทิตย์แอบตก
Hua Hin in Series (4): โรตีธรรมดาที่ไม่ธรรมดา
Hua Hin in Series (5): จุดหมายปลายทาง