ห น้ า ต่ า ง บ า น ข ว า *

บทสรุป

ฉันพยายามเขียนทบทวนทริปลาวเหนือด้วยความประทับใจ
แต่เมื่อกลับมาไตร่ตรองดูแล้วความสุขความทรงจำในลาวเหนือ
ไม่สามารถเผื่อแผ่มาถึงชีวิตมนุษย์เงินเดือนท่ามกลางเมืองศิวิไลซ์ได้ อาจจะเป็นเพราะที่นั่นเป็นความสุขที่มีค่าและบริสุทธิ์มากๆ
จนไม่สามารถเอามาปะปนให้แปดเปื้อนกับดินแดนที่วุ่นวายแห่งนี้ได้

การเดินทางสิ้นสุดลง ยังคงไม่ค้นพบคำตอบอะไรให้ชีวิต แต่คิดไปคิดมาสิ่งนั้นอาจไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่พบระหว่างทาง


“ดอกไม้ ต้นไม้ที่เบ่งบานตลอด2ข้างทางที่ลาวเหนือ...ฉันจะพยายามปลูกดอกไม้ที่ข้างหน้าต่างบานขวาของฉัน และรอวันเติบโตอย่างสวยงามเหมือนพวกเธอ”