ห น้ า ต่ า ง บ า น ข ว า *

“ใบพัด”...ภาพแรกที่รู้จักผิวเผินจากคำโปรยปกหน้าและคำนิยมปกหลัง (โดย นิ้วกลม)
บนหนังสือ “ฟินแลนด์ไม่มีแขน” ทำให้เราเชื่อว่า ใบพัด คือ “เด็กติ๋ม” ที่สงบเสงี่ยมเรียบร้อยพูดน้อยคนหนึ่ง แต่พอได้อ่านไปเรื่อยๆแล้วเราชักไม่แน่ใจว่าเขาเป็นเด็กติ๋มจริงๆหรือ เพราะดูเหมือนใบพัดเป็นคนมีอารมณ์ขันเล่าเรื่องชวนให้คนอ่านอย่างเรายิ้มมุมปากอยู่เนืองๆเสียมากกว่า


นี่เราหลงอ่านไปเกือบ 10 chapter แล้ว ใบพัดก็ยังไม่พาเราไปฟินแลนด์เสียที แต่เราก็ไม่รู้สึกร้อนรนอยากเหยียบดินแดนซานตาคลอสแล้วล่ะ
ก็มัวแต่ตลกกับบทสนทนาของตัวละครคู่หูอย่าง “พี่เต้ย กับ ใบพัด” น่ะสิ

เราว่าใบพัดดูเป็นคนตลกมากกว่าติ๋มเสียอีก


แต่เคยได้ยินมั้ยที่เค้า (เค้าไหนก็ไม่รู้) ว่ากันว่าคนที่ตลก มีอารมณ์ขัน
มักจะมีมุมจริงจังกับชีวิตอย่างมากทีเดียว แล้วเราก็เห็นมุมนั้นในตัวใบพัด
เวลาใบพัดพูดถึงความติ๋มของตัวเองก็มักจะดูซีเรียส มีข้อคิดแฝงทุกครั้งไป


ใบพัดชวนให้เชื่อว่าทุกคนต่างมีเด็กติ๋มตัวน้อยๆอยู่ในร่างผู้ใหญ่ตัวโต
แต่เราว่ามันยังมีข้อแตกต่างระหว่างเด็กติ๋มของแต่ละคนนั่นคือ “ความฉกรรจ์ของเด็กติ๋ม”
ใบพัดบอกว่าเด็กติ๋มของเขาจะช่วยข่มความอยากมี อยากดัง อยากเป็นซัมบอดี้ แต่เด็กติ๋มในตัวเรามันห่ามเหลือเกิน นึกถึงครั้งที่เคยเขียนลงในสมุดบันทึกของตัวเอง
ยังจำประโยคที่เขียนไว้ว่า “เราอยากเป็นหนึ่งในทางใดทางหนึ่ง”
ใช่แล้ว...เด็กติ๋มบอกกับเราว่า นี่แหละคือคำจำกัดความของคำว่า “ซัมบอดี้” ของเรา


“ซัมบอดี้” นั้นสำคัญไฉน?
ทำไมคำนี้ถึงถูกกล่าวเกลื่อนกลาดในหนังสือพอๆกับคำว่า “ติ๋ม”
เราว่าถึงแม้ตอนท้ายเล่มใบพัดจะกล่าวว่าซัมบอดี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
แต่ลึกๆแล้วใบพัด เรา และทุกๆคนล้วนอยากเป็นซัมบอดี้กันทั้งนั้นแหละ
เหตุผลคงเป็นเพราะทุกคนมีความติ๋มติดอยู่ในตัวและอีกภาคหนึ่งของชีวิต
ก็อยากจะลบล้างความติ๋มออกไปให้หมด
เราจึงต้องหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อขึ้นชื่อว่าเป็น “ซัมบอดี้” มากลบเกลื่อนความติ๋ม


ถ้าเป็นอย่างนั้นเรายอมที่จะมีพื้นที่เล็กๆให้เด็กติ๋มได้แอบอิง
ให้รู้ตัวเองว่าเรายังเป็นเด็กติ๋มอยู่เสมอและปล่อยให้กลไกอีกภาคหนึ่งของชีวิต
ที่ต้องการการยอมรับจากสังคมเป็นพลังช่วยขับเคลื่อนให้ตัวเราได้เป็น “ซัมบอดี้” ในสายตาของใครๆบ้าง