ห น้ า ต่ า ง บ า น ข ว า *

คิดว่าโลกของเรา

โลกของคนอื่น

โลกใบใหญ่

ใครเคลื่อนไหวหาใคร?

เหมือนบางทีโลกของใครคนนึง

พาดผ่านวงโคจรสู่โลกของเรา

แต่ย่อมเป็นเรื่องธรรมดา...

เดินทางผ่านมาก็ย่อมเดินทางผ่านไป

และเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเศร้า

เมื่อเรารั้งสิ่งที่พอใจให้อยู่กับเราต่อไปไม่ได้

แต่ก็ไม่แน่ใจหรือจริงๆแล้ว

เราแค่เดินทางผ่านโลกของคนอื่นๆ

แล้วก็เป็นตัวเราเองที่ผ่านไป

แต่ไม่ว่าจะยังไงก็เศร้าเหมือนกัน

เพราะนั่นหมายถึงการลาจาก

การสูญหายบางสิ่ง

รวมทั้งใจก็หายไป

ในนาทีแสงที่กำลังเดินทางอย่างเคว้งคว้าง

ไม่อยากพาดผ่านดวงดาวของใคร

ไม่อยากอิงแอบในโลกใด

ก็ปล่อยให้มันล่องลอย 

และไร้ร่องรอย